صبا(پیک عاشقان)

که تورا می خواند

چیره شوم.

شاید امشب بشود بر هوس بوسه ی تو٬

به سر انگشت نسیم

مرحمی بگذارم.

شاید امشب که هوا بارانی است٬

تن برکه خیس است

بشود بی تو ٬

در پهنه ی دشت احساس

لب آن برکه ی خیس

زورقی یابم و در عالم نیلوفرها

قدمی بگذارم.                                                                                         اردیبهشت ۸۶

بیکرانه ی احساسم به شعله های سرکش عشق بی اعتنایی می کرد

در پس شعله ها تو را می دیدم

که چه زیبا و صبور٬ مصرانه در انتظار تپیدنی به چشمانم دل بسته بودی

و من اشتیاق تو را بیشتر از شعله های افسونگر عشق پسندیدم

و من تپیدم به احترام تو که محترم تر از عشقی...