صبا(پیک عاشقان)

---

"... فریب صفحه ی تقویم رابه هیچ انگار

    حساب روز و شب و ماه و سال را بگذار

   حساب لحظه نگه دار

  که چون فراری پا در گریز می گذرد..."                                               فریدون مشیری

---

---

کاش امشب و فقط همین امشب دور از عالم واقعی ِ تنهایی ٬یکی از اون پاپا نوئلهای مهربون کارتونها با سورتمه ی قرمز رنگش پشت پنجره ی اتاقم می اومد و من رو با خودش  تو این شب رویایی به دیدن شهر سپید از برف می برد و اون بالا فقط و فقط تجربه ی  سکوت بود و سرما و سپیدی آسمون و زمین ...

---

---

من از آمدنت شادم

اگرچه آفتاب من با تو سرد می شود

و سایبان سبز درختان کوچه مان بی برگ

لیک بدان که مرا هیچ وقت با گرمی آفتاب و

دلبریهای سایه اش انسی نبوده است .

از چه با تو اینگونه آمیخته ام نمی دانم

از آنکه درتو زاده شدم

در تو رشد کردم

در تو عاشق شدم

در تو احیا شدم هرسال ؟

نمی دانم ...

فقط می دانم که از آمدنت شادم هر سال!

---

---

"زندگی برگ بودن در مسیر باد نیست ٬

امتحان ریشه هاست

ریشه هم هرگز اسیر باد نیست ." *

......

---

*بخشی از شعر یک شاعر ناشناس

---

اول حس می کنی که باید بری جلو تا به آرامش برسی .

وقتی رفتی حس می کنی که به آرامش رسیدی .

توش که عمیق تر میشی٬ درگیرش که میشی٬ کلا آرامش به اون معنی که بخاطرش رفتی اونجا یادت  میره چون تو دیگه تنها نیستی که به خودت و آرامش خودت خیلی بتونی فکر کنی ٬ راستش دیگه اصلن خودی وجود نداره ...

یه کم که گذشت اگه از اون فاصله بگیری٬ به خودت فرصت بدی ٬ می بینی که آرامش همونیه که قبل نزدیکی به اون داشتیش ولی نمیدونستی...

چند وقت که تو این حال و هوا باشی باز یه روز یهو حس میکنی که "باید بری جلو تا به آرامش برسی".....